خالص و بىغشّ مىكند نيّت را از براى حقّ تعالى در جميع امور ؛ فرموده است حقّ تعالى : روزى كه نفع نمىدهد مال دنيا و نه اولاد مگر آن كسى كه آورده باشد حقّ تعالى را دل سالم از امراض . و فرمود حضرت نبىّ صلّى اللّه عليه و آله : نيّت و قصد مؤمن بهتر از عمل اوست ، و نيز آن حضرت فرمود : اين است و جز اين نيست كه عمل‌ها به نيّت‌هاست و از براى هر مردى چيزى است كه قصد و نيّت كرده است . و ناچار است از براى عبد ، از خلوص نيّت در هر حركتى و سكونى ؛ به علّت آنكه هرگاه نبوده باشد عبد بر نيّت خالص ، مىباشد غافل ، و اهل غفلت را به تحقيق وصف فرموده حقّ تعالى ؛ پس فرمود : نيستند ايشان مگر مثل بهايم از حيوانات بلكه ايشان گمراه‌ترند ، و فرمود : اين‌ها اهل غفلت هستند . بعد از آن نيّت ظاهر مىشود از دل بر قدر صفاء معرفت و مختلف مىشود نيّت برحسب اختلاف وقت‌ها به معنى قوّت و ضعف او . و صاحب نيّت خالصه ، نفس و هوايش مغلوب‌اند در تحت سلطنت عظمت حقّ تعالى و حياء و شرم از او ، و صاحب نيّت خالصه از طبيعت و شهوت و آرزوهاى نفسش در تعب « 3 » است و مردم از او در راحت‌اند . شرح تفصيلى بدان كه چون حضرت امام عليه السّلام در ابواب سابقه ، بيان سلوك در منهج قلبى را با علامات ترقّيات و تنزّلات در مراتب قلب و موانع و عوارض امراض قلبيّه ، با معالجات آنها ذكر فرمود ، در اين باب نتيجهء سلامتى قلب را از امراض بيان مىفرمايد كه : نيّت صادقه ، نتيجهء سلامتى قلب است از امراض

--> ( 3 ) - . . .